Hindi pala kangkong :)

Sa lamig na dala ng hangin at ulan, isang hapon, inutusan ako ng aking nanay na pumunta sa palengke at bumili ng kalahating manok, isang pirasong sayote, maliit na luya at isang tali ng dahon ng sili. Walang reklamo akong sumunod sa kanya dahil sa tinola ang lulutuin niya.

         Sa aking paglalakad papunta sa palengke ay may mga bagay na napansin ako- dahilan para mag-isip ang utak ko ng kung ano-anong bagay. Nariyan ang mga tanong na : Bakit kaya pahinto-hinto ang ulan? Pwede namang isang bagsakan na lang para wala na mamaya. Bakit kaya nag-aaway ang magkapatid na nasalubong ko? O? Magkapatid kaya sila? ( Magkamukha naman e.) Bakit kaya kapag umuulan ng madalas ay nagagalit tayo pero kapag umaraw naman ay nagagalit pa din tayo?  Mga tanong na pumasok sa utak ko na naging dahilan para lumagpas ako sa tindahan na pagbibilhan ko. Buti na lang at ilang hakbang lang ang nilayo ko sa tindahan na iyon. Binili ko na ang mga dapat kong bilhin.
           Sinimulan ko na ang paglalakad pauwi. Bumuhos na naman ang malakas na ulan. At maya-maya'y tumigil na naman. Hindi ko na binalak pang tiklupin muli ang aking payong. Habang naglalakad na naman ako ay may sumagi sa aking isip. May mga bagay pa pala akong hindi nagagawa na may kaugnayan sa aking pag-aaral. Inisip ko sila at paano ko sisimulan. Hindi ko namalayan na malapit na pala ako sa bahay namin. Sa dami ng naisip ko ay inakala kong natagalan ako sa pamimili.
               Nang binuksan ko na ang pinto ng bahay namin ay iniabot ko na sa aking nanay ang mga ipinag-utos niya. "Bakit kangkong 'to?!" bulalas niya sa akin. Nagulat ako at nasabi na lang ang mga katagang "hindi pala kangkong". Nanahimik ang nanay ko at alam kong galit siya. Bakit ba kasi kangkong ang binili ko gayu'ng alam ko naman na tinola ang lulutuin niya?

Pinagkuhanan ng larawan: Google.com

Estrangherong tinig

Estrangherong Tinig

Nakikipag-usap kahit di kilala
Mga tao'y nagtataka kung sino siya
Mukha'y pamilyar ngunit tinig ay iba
hanggat tumapat sa liwanag, siya pala!

Sa lalim ng gabi ay kinuwento n'ya
Kung pano nag-iba tinig na kay ganda
Doon ko napagtanto kalagayan n'ya
Di na maririnig nang gano'n kasigla

Magulong pakiramdam

Magulong pakiramdam

                May mga pagkakataon na masaya tayo, at syempre meron din namang nagiging malungkot tayo. Nandyan pa ang kinakabahan; nahihiya; nahihilo; nababagot at kung ano-anu pa ang nararamdaman natin. Pero naranasan niyo na ba yung pakiramdam na hindi mo maipaliwanag? Kumbaga sa math hindi mo makuha yung value ng x. Hindi mo maintindihan kung ano talaga ang nararamdaman mo , pinagsasama na lahat ng pwede mong maramdaman?

                Ngayon, nangyari sakin yan. Ay! Patuloy pa palang nangyayari! Hindi ko maipaliwang kung naiinis ba ako o natutuwa sa mga nangyayari.  Noong umaga ay hindi ko maintindihan kung bakit tila kami lang dalawa ang magkausap. Ako lang ang napipili niyang tawagin at sumagot. Hindi ako nagagalit ni naiinis bagkus ay natutuwa pa nga. Pero sa kabilang parte ng pagkatao ko ay nagtataka kung bakit sa loob ng mga panahong iyon ay nangyari ang mga ganoon.

                Noong oras na ng numero ay nagtaas naman ako para sumagot dahil sa alam ko naman talaga ang sagot. Pumunta sa harapan at nagpaliwanag, ngunit hindi nagustuhan ng aming guro ang paraan ng pagpapaliwanag ko at tinuro sa akin ang tama at maayos na pagpapaliwanag. Hindi ako kinabahan  o nahiya sa kadahilang tinanggap ko agad na nagkamali ako at natuto na. Ngunit parang pilit isinisiksik sakin ng mga kamag-aral ko na dapat akong magalit sa aming guro na mariin kong tinutulan.

                Ngayon, habang sinusulat ko ito ay hindi ko pa rin maintindihan ang nararamdaman ko. Pakiramdam ko ay may mali na dapat kong ayusin . Hindi ko nga lang alam kung ano at kung paano?